Biernacki, Edmund Faustyn

409px-Edmund_Biernacki

Edmund Biernacki. Źródło: Wikimedia Commons

Edmund Faustyn Biernacki (1866-1911) –  lekarz, patolog i neurolog, filozof medycyny, brat fizyka Wiktora Biernackiego.

Syn urzędnika Adolfa Poraj-Biernackiego i Joanny z Baranowskich. Uczęszczał do gimnazjum w Kielcach i do Lubelskiego Liceum Męskiego, które ukończył w 1884 roku. Studiował medycynę na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie uzyskał dyplom w 1889 roku. Wkrótce rozpoczął pracę naukową w zakładzie farmakologii u profesora Thumasa. W 1888 roku Wydział Lekarski Uniwersytetu uhonorował Biernackiego złotym medalem za pracę Wpływ wprowadzonych pod skórę rozczynów solnych. W 1889 roku został mianowany ordynatorem kliniki chorób wewnętrznych. W październiku 1890 roku dzięki stypendium z Kasy im. Józefa Mianowskiego wyjechał w podróż naukową za granicę. W Heidelbergu pracował u Wilhelma Erba i Wilhelma Kühnego, w Paryżu u Jeana-Martina Charcota i Georges’a Hayema. Po powrocie do Warszawy został ordynatorem w klinice diagnostycznej profesora Zieńca.

Od 1902 r. mieszkał we Lwowie, w 1908 roku został profesorem nadzwyczajnym Uniwersytetu Lwowskiego. Latem wyjeżdżał do Karlsbadu, gdzie prowadził z sukcesem prywatną praktykę. Zmarł nagle 29 grudnia 1911 roku.

Żonaty z Karoliną z Rudawskich. Miał dwóch braci, jeden z nich, Wiktor (1869-1918), był fizykiem, drugi, nieznanego imienia, był inżynierem w Kamienskoje.

Autor prac na temat wartości diagnostycznej szybkości opadania erytrocytów (odczyn Biernackiego).

  • Uwierzytelniony odpis metryki urodzenia Edmunda Faustyna Biernackiego urodzonego 19 grudnia 1866 r. w Opocznie, syna Adolfa urzędnika akcyzy, szlachcica i Joanny Józefy z domu Baranowskiej
    Miejsce i data sporządzenia dokumentu: Opoczno, 26 stycznia 1912 r.
    zespół: 35/
    630/3, Spuścizna rodziny Biernackich 1823-1918, sygn. 1.

  • Uwierzytelniony odpis metryki małżeństwa Edmunda Faustyna Biernackiego (profesora terapii Warszawskiego Cesarskiego Uniwersytetu, lekarza w szpitalu Dzieciątka Jezus) i Kazimiery Katarzyny Rudowskiej
    Miejsce i data sporządzenia dokumentu: Lipowiec, 6 stycznia 1912 r.
    zespół:
    35/630/3, Spuścizna rodziny Biernackich 1823-1918, sygn. 1.

Zawiera tłumaczenie metryki z rosyjskiego na polski

  • Uwierzytelniony odpis metryki urodzenia Anny Biernackiej urodzonej 4 września 1892 r. w Warszawie, córki Edmunda Biernackiego i Kazimiery Katarzyny Rudowskiej
    Miejsce i data sporządzenia dokumentu: Warszawa, 6 stycznia 1912 r.
    zespół: 35/
    630/3 Spuścizna rodziny Biernackich, 1823-1918, sygn. 1.

  • Uwierzytelniona metryka zgonu Edmunda Faustyna Biernackiego profesora Uniwersytetu Lwowskiego, męża Kazimiery z domu Rudowskiej, zmarłego w wieku 45 lat.
    Miejsce i data sporządzenia dokumentu: Lwów, 15 stycznia 1912 r.
    zespół: 35/630/3, Spuścizna rodziny Biernackich 1823-1918, sygn. 1.

Jest to przykład metryki sporządzonej wg zasad galicyjskich. Język dokumentu: łaciński

Dyplom lekarski Edmunda Biernackiego: „Academiae Gissensis” Uniwersytetu Warszawskiego
Miejsce i data sporządzenia dokumentu:
zespół: 35/630/3 Spuścizna rodziny Biernackich, sygn. 2

Biernacki studiował medycynę na Uniwersytecie Warszawskim w latach 1884-1889. Tu też rozpoczął pracę naukową w zakładzie farmakologii u profesora Thumasa. 7 czerwca 1888 r. Wydział Lekarski Uniwersytetu uhonorował go złotym medalem za pracę pt: Wpływ wprowadzonych pod skórę rozczynów solnych

  • Dyplom ukończenia studiów na Wydziale Lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego przez Edmunda Faustyna Biernackiego
    Miejsce i data sporządzenia dokumentu: Warszawa 28 października 1889 r.
    oryg., pergamin, 50×40, język rosyjski, nr dyplomu 620, uwierzytelniony podpisami rektora, dziekana i sekretarza Wydziału oraz pieczęcią Uniwersytetu Cesarskiego
    zespół 35/630/3, Spuścizna rodziny Biernackich, sygn. 2

  • Uwierzytelniony odpis dyplomu ukończenia studiów na Wydziale Lekarskim Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego w 1889 r.
    Miejsce i data sporządzenia dokumentu: Warszawa, 18/31 stycznia 1902 r.
    zespół 35/630/3, Spuścizna rodziny Biernackich, sygn. 2

  • Dyplom doktora nauk medycznych Edmunda Faustyna Biernackiego Cesarsko- Królewskiego Uniwersytetu Lwowskiego
    Miejsce i data sporządzenia dokumentu: Lwów, 12 grudnia 1902 r.
    Podpisy:
    rektor Władysław Ochnekowski, dziekan Wydziału Medycznego Władysław Niemiłowicz i promotor Jan Prus – lekarz, patolog weterynarz
    zespół: 35/630/3, Spuścizna rodziny Biernackich, sygn. 2

  • Zawiadomienie o dopuszczeniu przez grono Profesorów Uniwersytetu Lwowskiego i Ministra Wyznań i Oświecenia dra Edmunda Biernackiego do prywatnej docentury patologii ogólnej i eksperymentalnej
    Miejsce i data sporządzenia dokumentu: Lwów, 24 listopada 1903 r.
    zespół 35/630/3, Spuścizna rodziny Biernackich, sygn. 2

  • Zawiadomienie rektora Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego o mianowaniu Edmunda Faustyna Biernackiego ordynatorem kliniki chorób wewnętrznych szpitala klinicznego niniejszej uczelni
    Miejsce i data sporządzenia dokumentu: Warszawa, 26 listopada 1890 r.
    z
    espół: 35/630/3, Spuścizna rodziny Biernackich, sygn. 2

  • Odpis z księgi Kijowskiej Deputacji Szlacheckiej dotyczący legitymacji szlachectwa rodziny Biernackich

zespół: 35/630/3 Spuścizna rodziny Biernackich, sygn. 3

  • Korespondencja w sprawach służbowych dra Edmunda Biernackiego i jego żony
    zespół: 35/630/3 Spuścizna rodziny Biernackich, sygn. 4

  • Nekrolog Wiktora Biernackiego, brata Edmunda Faustyna.
    Druk „Gazeta Polska”, Nr 8 (727) 16/29 I 1918 r., języka polski, 13×6,5 cm,
    z
    espół: 35/630/3, Spuścizna rodziny Biernackich, sygn. 6

Wiktor Biernacki (1869-1918) fizyk, członek światowych towarzystw naukowych, profesor Uniwersytetu Warszawskiego i Moskiewskiego, były profesor Politechniki Warszawskiej, zmarł w wieku 49 lat w Moskwie; brat Edmunda Faustyna Biernackiego, drugi jego brat, nieznanego imienia, był inżynierem w Kamienskoje (na południu Rosji).

  • Artykuł poświęcony życiu i pracy zawodowej oraz naukowej dra Edmunda Biernackiego z informacją o jego pogrzebie 1 stycznia 1912 r.
    Druk „Słowo Polskie” nr 605 z 29 XII 1911 r., s. 7
    zespół: 35/630/3, Spuścizna rodziny Biernackich, sygn. 6

BIBLIOGRAFIA